Ναι κι όμως, καλή σας ημέρα. Επέστρεψα μετά από 5 μήνες (μόλις), όχι γιατί έτσι ήθελα, αλλά γιατί δεν μπορούσα να κάνω αλλιώς (εννοώ δεν μπορούσα να μη λείψω, όχι να μην επιστρέψω). Όμως είμαι ακόμα εδώ που λέει και το άσμα και πάμε να τα δούμε όλα όπως πρέπει, πάλι με τον δικό μας τρόπο, γιατί για πολλούς λόγους εφέτος, αναμένεται πολύ θερμό το αθλητικό καλοκαίρι.

Το βίντεο που δεν ήθελε σχόλιο

Βλέπω πως ο πρώτος τελικός δεν τελείωσε με τη λήξη. Συνεχίστηκε στα βίντεο, στα στόρι, στα timelines και στα νεύρα. Ο Ολυμπιακός ανέβασε ξανά τη φάση Φουρνιέ – Ναν και έγραψε ότι «εξακολουθεί να μη χρειάζεται σχόλιο». Μαθαίνω όμως πως όταν μια φάση «δεν χρειάζεται σχόλιο», συνήθως έχει ήδη σχολιαστεί περισσότερο απ’ όσο αντέχει το άθλημα. Στο παρκέ έγινε το 1-0. Έξω από το παρκέ άνοιξε άλλη σειρά. Εκείνη που δεν έχει διαιτητές, αλλά έχει κάμερες, παύσεις, ζουμ και αρκετούς πρόθυμους να ορκιστούν ότι είδαν την απόλυτη αλήθεια.

Τα μάτια που δεν αντέχουν άλλο

Από την άλλη πλευρά, ο Παρθενόπουλος δεν το άφησε να πέσει κάτω. Το «φτάνει πια, τα μάτια μας δεν αντέχουν άλλο» δεν ήταν απλώς παράπονο. Ήταν μήνυμα προς κάθε κατεύθυνση. Και όταν σε έναν πρώτο τελικό μπαίνουν τόσο νωρίς τέτοιες κουβέντες, καταλαβαίνω ότι η σειρά θα πάει με το δάχτυλο στη σκανδάλη. Στα αποδυτήρια αυτά τα μηνύματα τα διαβάζουν αλλιώς. Άλλος τα βλέπει ως πίεση. Άλλος ως προστασία. Άλλος ως προειδοποίηση. Εγώ απλώς θα πω ότι πριν καν φτάσουμε στον δεύτερο τελικό, το θερμόμετρο έχει ήδη ξεχάσει τι σημαίνει φυσιολογική θερμοκρασία.

Ο Ζέλικο και τα κλειδιά

Κλείνω με τον μπασκετικό Παναθηναϊκό για να πάω και στα υπόλοιπα, με το εύφλεκτο παρασκήνιο για τον Ζέλικο Ομπράντοβιτς. Τα δημοσιεύματα για τα πολλά λεφτά σας μεταφέρω ότι όντως είναι αληθή και όντως ισχύουν. Η δική μου πληροφόρηση ωστόσο, έχει να κάνει με το ότι ο Ζέλικο, ζητά ευθέως τα κλειδιά της ομάδας από τον DPG. Κι εκεί είναι όλο το ζουμί, γιατί ο Γιαννακόπουλος, παρά το γεγονός ότι είναι μια καλτ φιγούρα των ελληνικών γηπέδων πλέον, την πονάει και την αγαπάει πολύ την ομάδα για να μην έχει καθόλου λόγο σε μεταγραφές και παίχτες. Δεν ξέρω πόσο εφικτό είναι να μείνει ο ίδιος τελείως εκτός από τον προγραμματισμό και τις μεταγραφές και να τα αφήσει όλα πάνω στον Ζέλικο αποκλειστικά. Ωστόσο, η ίδια η αγάπη του για την ομάδα, μπορεί να είναι και το κλειδί για να λυθούν οι διαφορές. Εξάλλου να πούμε ότι η Μπαρτσελόνα παραμονεύει στη γωνία…

Ο Φουρνιέ δεν ήρθε για δημόσιες σχέσεις

Μου σφύριξαν ότι το πιο ενοχλητικό για τους απέναντι δεν ήταν μόνο οι πόντοι του Φουρνιέ. Ήταν η αίσθηση. Αυτό το βλέμμα του παίκτη που ξέρει πότε πρέπει να μπει μπροστά και δεν ψάχνει άδεια από κανέναν. Στον πρώτο τελικό, ο Ολυμπιακός πήρε πολλά από την κλάση του, από τον Μιλουτίνοβ στα ριμπάουντ και από την άμυνα πάνω στον Ναν. Αυτά τα βλέπουν οι προπονητές στα βίντεο, αλλά τα νιώθουν οι παίκτες στο κορμί τους. Και καμιά φορά, στο μπάσκετ, η πραγματική διαφορά δεν γράφεται στο φύλλο αγώνα. Γράφεται στο ποιος κοιμήθηκε πιο άβολα μετά.

Τα έξι εκατομμύρια του Ορτέγκα

Πάω τώρα στον Πειραιά του ποδοσφαίρου, γιατί εκεί ακούω ταμειακή μηχανή. Ο Ολυμπιακός φαίνεται πως έχει βγει στην αγορά για να ελευθερώσει θέση μη κοινοτικού και ο Ορτέγκα είναι εκείνος που έχει τη μεγαλύτερη διαθεσιμότητα. Μόνο που η διαθεσιμότητα δεν σημαίνει και ξεπούλημα. Έξι εκατομμύρια ζητούν οι ερυθρόλευκοι, και όποιος κατάλαβε, κατάλαβε. Την ίδια ώρα, παίζει δυνατά ο Πεντρόσα της Σεβίλλης, μια πιο οικονομική και δοκιμασμένη περίπτωση από την Ισπανία. Κάπου εδώ μυρίζομαι κλασική μεταγραφική εξίσωση: πουλάς ακριβά, αγοράζεις έξυπνα, και αφήνεις τους άλλους να λένε ότι «το ψάχνεις».

Η νέα… δωδεκάδα

Και για να μείνω λίγο ακόμα στον Πειραιά, να ξέρετε ότι οι φήμες που έρχονται λένε ότι ο σχεδιασμός περιλαμβάνει γύρω στις 12 μεταγραφές, πράγμα που δεν είναι περίεργο, αν αναλογιστείτε ότι θα υπάρχουν πολύ ηχηρές αλλά και άλλες αποχωρήσεις. Ο Μουζακίτης πχ είναι με το ένα πόδι εκτός και αναμένουμε εξελίξεις. Ο Τζολάκης, ο Πιρόλα, ο Αντρέ Λουίς, ο Κλέιτον, ο Ταρέμι, είναι επίσης υποψήφιοι, ενώ δεδομένη πρέπει να θεωρείται και η μετακίνηση του Μπιανκόν στη Λανς. Για να δούμε…

Ο Παναθηναϊκός χτενίζει Αργεντινή

Στον Παναθηναϊκό, μετά την αλλαγή στον πάγκο, άρχισαν τα πρώτα ονόματα από το εξωτερικό. Οι Αργεντινοί γράφουν για ενδιαφέρον γύρω από τον Γκαστόν Μπενεντέτι της Εστουντιάντες, και εγώ κρατώ το όνομα στην άκρη. Όχι γιατί κάθε δημοσίευμα σημαίνει μεταγραφή, αλλά γιατί τέτοιες διαρροές δείχνουν κατεύθυνση. Αριστερό μπακ, αγορά Λατινικής Αμερικής, νέο χτίσιμο, νέος προπονητής, και πολλή ανάγκη να φανεί ότι κάτι κινείται. Μόνο που στον Παναθηναϊκό το δύσκολο δεν είναι να μπει ένα όνομα στη λίστα. Το δύσκολο είναι να μη γίνει η λίστα άλλο ένα καλοκαιρινό μυθιστόρημα χωρίς τέλος.

Ο Χάλαντ, η φανέλα και τα δικηγορικά

Εδώ έχουμε ωραίο έργο. Υποψήφιος πρόεδρος της Ρεάλ εμφανίζει φανέλα με το όνομα του Χάλαντ και υπόσχεται πως θα τον φέρει στη Μαδρίτη αν εκλεγεί. Η Μάντσεστερ Σίτι, λέει, εξετάζει νομικές κινήσεις. Μαθαίνω πως όταν οι μεγάλες ομάδες φτάνουν να σκέφτονται δικηγόρους για δηλώσεις, δεν θυμώνουν απλώς για το θέαμα. Φοβούνται το μήνυμα. Γιατί μια φανέλα στην τηλεόραση μπορεί να είναι προεκλογικό κόλπο, μπορεί όμως να είναι και δοκιμαστικό μπαλόνι. Στο ποδόσφαιρο, πρώτα πετάνε το όνομα στον αέρα. Μετά μετράνε ποιος έπαθε ταχυκαρδία.

Το αγγλικό παζάρι άναψε νωρίς

Έριξα μια ματιά και στα αγγλικά ψιθυρίσματα. Η Μίλαν εμφανίζεται να μπαίνει δυνατά για τον Σάμερβιλ της Γουέστ Χαμ, η Ρεάλ κοιτάζει τον Ντούμφρις της Ίντερ, η Νιούκαστλ έχει βάλει στο μάτι τον νεαρό Νιγηριανό Γιοχάνα, ενώ η Ατλέτικο φέρεται να γλυκοκοιτάζει τον Ράιντερς της Μάντσεστερ Σίτι. Και κάπου εκεί μπαίνουν στην κουβέντα ΜακΚένα, Φρανκ, Φερνάντες, Γκρίνγουντ, Γκαμπριέλ Ζεσούς, Τιτραουί και Κολό Μουανί. Κοινώς, το γνωστό καλοκαιρινό πανηγύρι. Άλλοι αγοράζουν, άλλοι διαρρέουν, άλλοι ανεβάζουν τιμές. Κι εγώ περιμένω ποιος θα μείνει τελικά με το δελτίο Τύπου στο χέρι.

Η τριάδα του Ιβάν

Στην Εθνική, ο Γιοβάνοβιτς πάει στη Σουηδία με σκέψεις για τριάδα στην άμυνα. Φιλικό είναι, αλλά τέτοια φιλικά δεν είναι ποτέ μόνο φιλικά. Είναι πρόβες για τα δύσκολα, δοκιμές χαρακτήρα και μικρά τεστ για το ποιος καταλαβαίνει γρήγορα και ποιος θέλει ακόμα χάρτη. Η Σουηδία κάνει πρόβα πριν από το Μουντιάλ, η Ελλάδα ψάχνει εργαλεία για το Nations League και ο Ιβάν κοιτάζει περισσότερο τη λειτουργία παρά το χειροκρότημα. Εμένα μου αρέσουν αυτά τα παιχνίδια. Δεν φωνάζουν πολύ, αλλά αν ξέρεις να κοιτάς, σου λένε σχεδόν τα πάντα.

Αυτό που βλέπω είναι απλό. Στο μπάσκετ έχουμε σειρά που ξεκίνησε με 1-0 και ήδη μυρίζει μπαρούτι. Στο ποδόσφαιρο έχουμε μεταγραφές που δεν έχουν ανοίξει καλά καλά και ήδη κυκλοφορούν εκατομμύρια, δικηγόροι, φανέλες και αργεντίνικες λίστες. Στην Εθνική έχουμε δοκιμές. Στην Ευρώπη έχουμε gossip με ονόματα που αλλάζουν τιμή κάθε φορά που κάποιος τα προφέρει δυνατά. Κάποιοι λένε ότι είναι αρχή Ιουνίου και είναι νωρίς. Εγώ πάλι βλέπω ότι το καλοκαίρι μπήκε με τις τάπες. Οπότε πλέον, η σφυρίχτρα μου δεν θα σιγήσει. Ετοιμαστείτε!