Την άγνωστη ιστορία πίσω από το ξεκίνημά της στο τραγούδι μοιράστηκε η Πίτσα Παπαδοπούλου, αποκαλύπτοντας πως η ενασχόλησή της με τη μουσική δεν ήταν ένα όνειρο που είχε σχεδιάσει από μικρή ηλικία. Όπως ανέφερε, η καθοριστική ώθηση ήρθε από τον αδερφό της, ο οποίος ήταν εκείνος που την παρότρυνε να γνωρίσει τον Γιώργο Ζαμπέτα.
Η ίδια, μιλώντας στην εκπομπή «Νωρίς-Νωρίς» την Τετάρτη 8 Ιουλίου, περιέγραψε πως ένα σύντομο ταξίδι στην Αθήνα εξελίχθηκε σε μια ολόκληρη ζωή αφιερωμένη στο τραγούδι.
«Μου αρέσει το τραγούδι, αλλά δεν σκέφτηκα ποτέ να γίνω τραγουδίστρια. Ο αδερφός μου με πήγε στον Ζαμπέτα και ήρθα δύο μέρες στην Αθήνα και έμεινα όλη μου τη ζωή. Την ίδια μέρα έγινα τραγουδίστρια», είπε χαρακτηριστικά.
Η Πίτσα Παπαδοπούλου αναφέρθηκε επίσης στην πρώτη της εμφάνιση μπροστά σε κοινό, μια στιγμή που σημάδεψε την καλλιτεχνική της πορεία, καθώς στο πλευρό της βρίσκονταν δύο σημαντικές μορφές του ελληνικού τραγουδιού, ο Γιώργος Ζαμπέτας και η Βίκυ Μοσχολιού.
«Ο Ζαμπέτας με έβγαλε. Το πρώτο βράδυ που τραγούδησα ήμουν με τη Μοσχολιού και τον Ζαμπέτα», ανέφερε, θυμούμενη την πρώτη της ακρόαση με το τραγούδι «Ξένα χέρια».
Όπως εξήγησε, το συγκεκριμένο κομμάτι ήταν ένα από τα ελάχιστα γυναικεία τραγούδια που γνώριζε εκείνη την εποχή, καθώς στα παιδικά της χρόνια άκουγε κυρίως Στέλιο Καζαντζίδη. «Ήταν το μόνο γυναικείο τραγούδι που ήξερα, γι’ αυτό μ’ άρεσε. Όλο Καζαντζίδη τραγούδαγα μικρή. Αυτό το τραγούδι μου άρεσε, ίσως γιατί δεν είχα τον πατέρα μου, δεν ξέρω. Ήταν ωραίο κομμάτι, το αγαπώ πολύ», σημείωσε.
Η ιδιαίτερη σχέση της με τον Στέλιο Καζαντζίδη
Η σπουδαία ερμηνεύτρια μίλησε ακόμη για τη γνωριμία και τη συνεργασία της με τον Στέλιο Καζαντζίδη, τον οποίο θαύμαζε από μικρή ηλικία και αργότερα είχε την ευκαιρία να γνωρίσει προσωπικά.
«Άκουγα τη μητέρα μου και τον Καζαντζίδη. Τον άκουγα από τα καφενεία και τα μεγάφωνα. Αξιώθηκα να τον γνωρίσω και να μπω στους δίσκους του. Να με αγαπήσει ως τραγουδίστρια και ως άνθρωπο. Και την οικογένειά μου», ανέφερε.
Η ίδια αποκάλυψε πως ο Καζαντζίδης είχε ιδιαίτερη σχέση με τη μητέρα της, την οποία εκτιμούσε για το ταλέντο της στους αμανέδες. «Την μητέρα μου την αγαπούσε, έκανε πολύ ωραίους αμανέδες η μάνα μου. Ερχόταν ο Καζαντζίδης και της έλεγε “κυρία Ιουλία, κάνε μου έναν αμανέ και έναν τραχανά”. Ήταν οικογενειακός φίλος», πρόσθεσε.
Με τη χαρακτηριστική της απλότητα, η Πίτσα Παπαδοπούλου περιέγραψε μια πορεία που ξεκίνησε χωρίς αρχικό σχέδιο, αλλά εξελίχθηκε σε μια από τις πιο αναγνωρίσιμες παρουσίες του ελληνικού λαϊκού τραγουδιού.
Όλα όσα δήλωσε στη συνέντευξή της στην εκπομπή “Νωρίς Νωρίς”
