Το πρωί της 8ης Απριλίου του 1986, η Ελλάδα ξυπνά με μια θλιβερή είδηση. Η «17 Νοέμβρη» έχει δολοφονήσει τον βιομήχανο Δημήτρη Αγγελόπουλο στο Κολωνάκι μέρα – μεσημέρι. Ο πρωθυπουργός, Ανδρέας Παπανδρέου, προσωπικός φίλος του βιομήχανου βρίσκεται σε επίσημη επίσκεψη στο Πεκίνο και στο άκουσμα της είδησης γίνεται έξαλλος για την ανεξέλεγκτη δράση της οργάνωσης.
Στη δήλωσή του αφήνει να εννοηθεί πως ξέρει ποιος βρίσκεται πίσω από τη δράση της οργάνωσης και πως πρόκειται για πανεπιστημιακό. Ο φιλικός στον πρωθυπουργό Τύπος σπεύδει να διαλύσει τις όποιες αμφιβολίες για το ποιον είχε στο μυαλό του ο Ανδρέας Παπανδρέου, φωτογραφίζοντας το ιδρυτικό μέλος του ΠΑΣΟΚ και καθηγητή, Γιάννη Τσεκούρα.
Το γεγονός επιβεβαιώνει και ο Βασίλης Κεραμάς, στο βιβλίο του «Απόρρητο ημερολόγιο από το Καστρί», στο οποίο αναφέρει ότι ρώτησε τον Ανδρέα Παπανδρέου ποιος πιστεύει ότι βρίσκεται πίσω από την δολοφονία για να πάρει την απάντηση: «Ο Τσεκούρας. Δεν έχω καμιά αμφιβολία πως αυτός είναι ο εγκέφαλος της 17 Νοέμβρη. Αυτός ήταν ο εγκέφαλος τον στρατιωτικού σκέλους τον ΠΑΚ και ήξερε καλά οικονομικά. Το χτύπημα αποσκοπεί στην αποσταθεροποίηση της οικονομίας…».
Ποιος είναι ο Γιάννης Τσεκούρας
Ο 89χρονος σήμερα Γιάννης Τσεκούρας γεννημένος στη Βρυσούλα Πρέβεζας είναι πολιτειολόγος, οικονομόλογος, ενώ υπήρξε καθηγητής και πρύτανης του Πανεπιστημίου Μακεδονίας.
Σπούδασε Πολιτική Επιστήμη στο Πανεπιστήμιο της Βασιλείας στην Ελβετία, του οποίου αναγορεύτηκε διδάκτορας. Μεταξύ 1971 και 1974 υπήρξε υπεύθυνος προγραμματισμού και Ανάπτυξης στο υπουργείο Οικονομικών του ελβετικού καντονίου της Βασιλείας. Κατά τη διάρκεια της δικτατορίας στην Ελλάδα, συνδέεται με το ΠΑΚ του οποίου διετέλεσε μέλος του Εθνικού Συμβουλίου. Υπήρξε εκ των συντακτών της διακήρυξης της 3ης του Σεπτέμβρη και βρέθηκε στην Κεντρική Επιτροπή και το Εκτελεστικό Γραφείο του ΠΑΣΟΚ από το 1974 έως το 1976.
Εκείνη τη χρονιά ο Ανδρέας Παπανδρέου θα τον διαγράψει από το ΠΑΣΟΚ και ο καθηγητής θα αφοσιωθεί στα ακαδημαϊκά του καθήκοντα.
Οι συνέπειες της στοχοποίησής του
Η δημόσια σύνδεση του ονόματός του με την τρομοκρατία είχε άμεσες και σοβαρές επιπτώσεις στη ζωή του Γιάννη Τσεκούρα. Όπως ο ίδιος περιέγραφε σε συνέντευξή του αρκετά χρόνια αργότερα, βρέθηκε ξαφνικά στο επίκεντρο πρωτοφανούς πίεσης.
Η κοινωνική απομόνωση που αντιμετώπιζε ήταν εκτενής, δεχόταν συνεχή τηλεφωνήματα από δημοσιογράφος, άγνωστοι κινούνταν συνεχώς ύποπτα γύρω από το σπίτι του, ενώ φοβόταν ακόμα και για την σωματική του ακεραιότητα.
Ο ίδιος είχε δηλώσει χαρακτηριστικά ότι το μεγαλύτερο άγχος του δεν ήταν η επαγγελματική ή κοινωνική ζημιά, αλλά ο κίνδυνος να στοχοποιηθεί από συγγενείς θυμάτων ή άλλους που θα επιζητούσαν εκδίκηση.
Τι έγραφε ο Τσεκούρας στο βιβλίο του
«…Αποφεύγοντας να αναφερθώ στο πώς κινούμουν από το σπίτι προς το πανεπιστήμιο και αντίστροφα τις πρώτες μέρες μετά τη δημοσίευση του ονόματός μου, αρκούμαι στη μνεία μιας ιδιαίτερης πρακτικής συμπαράστασης από τον συμπατριώτη μου (Αρτινός αυτός, Πρεβεζάνος εγώ) διευθυντή της Ασφάλειας Θεσσαλονίκης, Κωνσταντίνο Οικονόμου, ο οποίος μαζί με τον (Γιαννιώτη) Νίκο Γκεσούλη, γνωστό μου από το ΠΑΣΟΚ (σ.σ. μετέπειτα υφυπουργό του Σημίτη) με επισκέφθηκε στο σπίτι μου ένα από τα πρώτα βράδια.
Ο Κων. Οικονόμου με μετέφερε ορισμένες φορές με συμβατικό αυτοκίνητο στο πανεπιστήμιο. Εκτίμησα ιδιαίτερα τη βοήθειά του ως γνήσια και αυθόρμητη συμπατριωτική πρωτοβουλία και δεν διανοήθηκα να τον ρωτήσω αν επρόκειτο για άνωθεν απόφαση που απέβλεπε και στο να μου προσφέρει προστασία από ενδεχόμενη δολοφονική ενέργεια η οποία θα έβλαπτε το ΠΑΣΟΚ και τον ίδιο τον Ανδρέα ή και να “σπουδάσει” εκ του σύνεγγυς τη συμπεριφορά μου και τις σκέψεις-κουβέντες μου εκείνες τις μέρες. Μιλώντας πρόσφατα μαζί τους μου είπαν, μάλλον χαριτολογώντας, πως βγαίνοντας από το σπίτι μου μετά τη βραδινή επίσκεψή τους είπε ο ένας στον άλλον: «σκέψου να μας αναγνωρίσουν και να μας συνδέσουν με τον “εγκέφαλο” της “17Ν”».
Το «σίριαλ» είχε πολλά επεισόδια Μετά την καταιγίδα των πρώτων ημερών, ο Γιάννης Τσεκούρας άρχισε να ερευνά τα αίτια και τους ανθρώπους που οργάνωσαν αυτή την εις βάρος του «δολοφονία χαρακτήρα». Παραθέτει στο βιβλίο πολλά στοιχεία, από δημοσιεύματα της εποχής, συζητήσεις με συντρόφους του. Οπως σημειώνει, «το σίριαλ “17Ν” – Τσεκούρας, είχε και άλλα επεισόδια», ακόμα και όταν ο ίδιος ήταν βουλευτής του ΠΑΣΟΚ επί Σημίτη (2000-2004).
«Οταν κάποια μέρα επισκέφθηκα τον Μιχάλη Χρυσοχοΐδη στο γραφείο του ως υπουργό Δημόσιας Τάξης για θέματα του νομού Πρέβεζας άκουσα να μου λέει, μάλλον μεταξύ σοβαρού και αστείου: “Γιάννη, θα ήθελα μια μέρα να περπατήσουμε στο δάσος και να μιλήσουμε για τη 17Ν”, εννοείται πριν από την εξάρθρωσή της. Του απάντησα και εγώ, επίσης μεταξύ σοβαρού και αστείου, “αυτό μπορούμε να το κάνουμε όταν δεν θα είσαι υπουργός Δημόσιας Τάξης”».
Το όνομα του Γιάννη Τσεκούρα καθάρισε τελικά μετά την εξάρθρωση της 17 Νοέμβρη του 2002, αν και ο ίδιος ήταν βουλευτής του ΠΑΣΟΚ από το 2000 κιόλας όμως οι φήμες εναντίον του, δυσκόλεψαν σημαντικά τη ζωή του. Αυτό που δεν απαντήθηκε ποτέ ήταν πιο στέλεχος του ΠΑΣΟΚ είχε βάλει στο μυαλό του Ανδρέα την ιδέα πως ο άλλοτε σύντροφός του στα χρόνια της δικτατορίας ήταν ο εγκέφαλος της τρομοκρατικής οργάνωσης. Ο Ανδρέας πάντως θα πιει από το ίδιο… πικρό ποτήρι όταν θα κατηγορηθεί και ο ίδιος ότι βρίσκεται πίσω από την οργάνωση.
