Στην καρδιά της χριστιανικής συντηρητικής κουλτούρας των ΗΠΑ γεννιέται ένα νέο, παράξενο υβρίδιο: Γυμναστήρια μόνο για άνδρες, φτιαγμένα όχι απλώς για προπόνηση αλλά για να λειτουργούν ως μικρές ιδεολογικές μονές. Ο χώρος του fitness μετατρέπεται σε πεδίο πνευματικής πειθαρχίας, όπου η «αδελφότητα» και η Βίβλος μπαίνουν δίπλα στα kettlebells, ενώ οι γυναίκες βγαίνουν έξω από την πόρτα — όχι για λόγους υγιεινής, αλλά για λόγους «πειρασμού».
Το Proverbs 27:17 Fitness στην Οκλαχόμα και το Remnant Gym στο Ντένβερ είναι τα δύο παραδείγματα που έγιναν viral. Ο ιδρυτής του πρώτου, Jeff Hambrecht, μιλά για έναν χώρο όπου οι άνδρες θα γυμνάζονται χωρίς «λαγνεία», χωρίς «αποσπάσεις», χωρίς το ενδεχόμενο να… δουν μια γυναίκα με κολάν. Ο Mitch Parsons στο Ντένβερ πάει ακόμη πιο μακριά: Το γυμναστήριο του θα λειτουργεί με Rule of Life, έναν γραπτό κανόνα ζωής που απαιτεί αποδοχή της ετεροφυλοφιλίας ως θεϊκής τάξης και της ύπαρξης δύο φύλων «δοσμένων από τον Θεό».
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
Η ομοκοινωνική ειρωνεία που το ίντερνετ είδε πριν καν τελειώσει η πρόταση
Το ίντερνετ δεν άργησε να κάνει το προφανές σχόλιο: Αν η λύση στον ετεροφυλόφιλο πειρασμό είναι να κλειστούν άνδρες σε έναν χώρο όπου ιδρώνουν, γυμνάζονται, μπαίνουν στη σάουνα και μιλούν για «αδελφότητα», τότε η αρχαία Ελλάδα δεν επέστρεψε — απλώς έκανε rebranding.
Η εικόνα είναι τόσο φορτισμένη ομοκοινωνικά που δεν χρειάζεται καν φαντασία: Άνδρες μόνοι με άνδρες, σώματα, ιδρώτας, πειθαρχία, κοινός κανόνας ζωής. Το ίντερνετ το είδε, το σχολίασε, το τρόλαρε.
Η γυναίκα ως «απόσπαση»: Η παλιά ιστορία σε νέο πακέτο
Πίσω από το viral χιούμορ κρύβεται κάτι πιο σοβαρό. Η γυναίκα δεν εμφανίζεται ως συναθλήτρια, ως πελάτισσα, ως άνθρωπος που έχει δικαίωμα στον δημόσιο χώρο. Εμφανίζεται ως κίνδυνος, ως πειρασμός, ως εμπόδιο στην ανδρική πνευματικότητα.
Η λογική είναι παλιά: Αντί να ζητηθεί από τους άνδρες να ελέγξουν το βλέμμα τους, ζητείται από τον κόσμο να αναδιαμορφωθεί γύρω από την αδυναμία τους. Το γυμναστήριο γίνεται μικρή πατριαρχική σκηνή όπου η λύση δεν είναι η ωριμότητα, αλλά η απομάκρυνση των γυναικών.
Η manosphere με σταυρό στο λογότυπο
Η γλώσσα αυτών των projects μοιάζει εντυπωσιακά με τη γλώσσα της manosphere: Άνδρες που «σπάνε» υπό πίεση, άνδρες που πρέπει να ανακτήσουν την εξουσία τους, άνδρες που χρειάζονται κοινότητες επιτήρησης και πειθαρχίας. Η διαφορά είναι ότι εδώ όλα αυτά ντύνονται με βιβλικές αναφορές και με μια ηθική φαντασίωση ότι το πρόβλημα δεν είναι η συμπεριφορά των ανδρών, αλλά η ύπαρξη των γυναικών.
Οι ιδρυτές μιλούν για παρελθόντα πάθη, για εθισμούς, για «γυμνή σάρκα που τους επιτίθεται» στα γυμναστήρια — παρότι οι νόμοι και οι κανονισμοί των γυμναστηρίων στις πόλεις τους απαγορεύουν ρητά τη γύμνια. Η αφήγηση όμως χρειάζεται έναν εχθρό, και ο εχθρός είναι πάντα η γυναίκα.
