Στις 5 Μαΐου 2010, η Αθήνα έζησε μία από τις πιο σκοτεινές στιγμές της σύγχρονης ιστορίας της, όταν η μαζική κοινωνική διαμαρτυρία ενάντια στα επερχόμενα μέτρα λιτότητας μετατράπηκε, μέσα σε λίγα λεπτά, σε ανείπωτη τραγωδία.
Η ημέρα που ξεκίνησε με τη συμμετοχή τουλάχιστον 150.000 πολιτών στους δρόμους, κατέληξε σε εθνικό πένθος, σημαδεύοντας ανεξίτηλα την πολιτική και κοινωνική ζωή της χώρας.
Μετά τις ανακοινώσεις του τότε υπουργού Οικονομικών, Γιώργου Παπακωνσταντίνου, για την επιβολή σκληρών οικονομικών μέτρων και ενόψει της ψήφισης του Α’ Μνημονίου, τα συνδικάτα (ΓΣΕΕ, ΑΔΕΔΥ, ΠΑΜΕ) κήρυξαν γενική απεργία. Η ανταπόκριση του κόσμου ήταν συγκλονιστική, με τους δρόμους της πρωτεύουσας να πλημμυρίζουν από πολίτες κάθε ηλικίας.
Το χρονικό της θηριωδίας στη Marfin
Καθώς ο κύριος όγκος της πορείας κατευθυνόταν προς τη Βουλή μέσω της οδού Σταδίου, η κατάσταση ξέφυγε από κάθε έλεγχο. Ομάδα κουκουλοφόρων, αποσπώμενη από το πλήθος, επιτέθηκε στο υποκατάστημα της τράπεζας Marfin-Egnatia στον αριθμό 23.
Με τη χρήση μολότοφ και εύφλεκτων υλικών, οι δράστες πυρπόλησαν το νεοκλασικό κτίριο, αδιαφορώντας για το γεγονός ότι στο εσωτερικό του υπήρχαν εργαζόμενοι.
Αν και τα σωματεία είχαν κηρύξει απεργία, οι υπάλληλοι της συγκεκριμένης τράπεζας βρίσκονταν κανονικά στις θέσεις τους, με αποτέλεσμα να παγιδευτούν στις φλόγες και τους πυκνούς καπνούς.
Το κτίριο λαμπάδιασε αμέσως, με αποτέλεσμα τρεις υπάλληλοι της τράπεζας να χάσουν τη ζωή τους. Η Αγγελική Παπαθανασοπούλου, 32 ετών (έγκυος 4 μηνών), ο Επαμεινώνδας Τσάκαλης, 36 ετών και η Παρασκευή Ζούλια, 35 ετών, εγκλωβίστηκαν στον 3ο όροφο του κτιρίου και πέθαναν από ασφυξία.
Πέντε υπάλληλοι διασώθηκαν από την Πυροσβεστική, ενώ οι υπόλοιποι κατάφεραν να εξέλθουν σώοι. Την ίδια ώρα εμπρηστική επίθεση δέχτηκε το βιβλιοπωλείο «Ιανός», που βρίσκεται ακριβώς απέναντι από το υποκατάστημα της Μarfin.
Η είδηση για τον φονικό εμπρησμό της Μarfin πάγωσε το πανελλήνιο, ενώ ομόθυμη ήταν η καταδίκη του πολιτικού κόσμου.
Για «ωμή δολοφονική ενέργεια» έκανε λόγο ο πρωθυπουργός, Γιώργος Παπανδρέου όπως αναφέρει το Σαν Σήμερα- ενώ το ΚΚΕ το χαρακτήρισε «έγκλημα με στόχο την τρομοκράτηση του λαού, τη συκοφάντηση του αγώνα για την ανατροπή των βάρβαρων μέτρων, της αντιλαϊκής πολιτικής».
Οι έρευνες των αρχών κινήθηκαν προς δύο κατευθύνσεις: στη σύλληψη των δραστών και στις ευθύνες των υπευθύνων της τράπεζας, σχετικά με τα μέτρα ασφαλείας. Η σύλληψη των δραστών αποδείχτηκε γρίφος για την αστυνομία και μέχρι σήμερα στοιχειώνει την τραγωδία.
Το δικαστήριο έκρινε ενόχους τον διευθύνοντα σύμβουλο της Marfin, Κωνσταντίνο Βασιλακόπουλο, τον υπεύθυνο ασφαλείας του κτιρίου, Εμμανουήλ Βελονάκη και τη διευθύντρια του καταστήματος Άννα Βακαλοπούλου, ενώ αθώωσε την υποδιευθύντρια του καταστήματος, Αναστασία Κούκου.
Στις 22 Ιουλίου 2013, οι τρεις κατηγορούμενοι καταδικάστηκαν σε ποινές φυλάκισης, οι δύο πρώτοι 22 ετών και η Βακαλοπούλου 5 ετών κι ενός μήνα, για τις ανθρωποκτονίες από αμέλεια τριών υπαλλήλων, μεταξύ των οποίων και της εγκύου Αγγελικής Παπαθανασοπούλου και τις σωματικές βλάβες άλλων 21 υπαλλήλων.
Όσον αφορά στις έρευνες για τους δράστες του εμπρησμού του υποκαταστήματος της Μarfin και του βιβλιοπωλείου «Ιανός», προσήχθησαν σε δίκη ο Θεόδωρος Σίψας και ο Παύλος Αντρέεβ, οι οποίοι αρνήθηκαν τις κατηγορίες.
Στις 31 Οκτωβρίου 2016 αθωώθηκαν ομόφωνα από το Μικτό Ορκωτό Δικαστήριο (Κακουργιοδικείο), καθώς δεν προέκυψε κανένα στοιχείο εις βάρος τους.
